Vize randevu sisteminde yaşanan erişim sorunları büyüyor. Resmi platformlarda randevu bulunamazken, alternatif kanallardan ücret karşılığı çözüm iddiaları “eşitlik” tartışmasını alevlendirdi. Şikayetler martta yüzde 38 arttı.
Türkiye’de uzun süredir tartışma konusu olan vize randevu sistemi, son dönemde daha görünür bir kriz haline geldi. Şikayetvar verilerine göre yalnızca mart ayında vize başvurularına ilişkin şikayetler yüzde 38 artarak 724’e yükseldi. Haftalık bazda yüzde 44’lük artışlar ise sorunun geçici değil, yapısal olabileceğine işaret ediyor.
Başvuru yapmak isteyen vatandaşlar resmi platformlarda aylar sonrasına dahi randevu bulamazken, sistemin işleyişine yönelik soru işaretleri artıyor.
Erişilemeyen Sistem, Bulunan Randevular
En dikkat çekici çelişki ise burada ortaya çıkıyor. Kullanıcılar resmi sistemlerde hiçbir boşluk göremezken, aynı tarihler için farklı kanallar üzerinden randevu bulunabildiği iddiaları giderek yaygınlaşıyor. Bu durum, sürecin herkes için eşit işlemediği yönünde güçlü bir algı yaratıyor.
Sosyal medya ve çeşitli platformlarda paylaşılan deneyimler, “kapalı görünen bir sistemde randevular nasıl açılıyor?” sorusunu daha yüksek sesle gündeme taşıyor.
Sistem Hızı mı, Sistem Açığı mı?
Yetkililer randevuların hızla dolmasını yoğun talep ile açıklarken, kullanıcılar bu durumu yeterli bulmuyor. Açıldığı söylenen kontenjanların saniyeler içinde tükenmesi, bireysel başvuru yapanlar için süreci neredeyse imkânsız hale getiriyor.
Bu noktada tartışma ikiye ayrılıyor: Bir kesim bunu teknik bir yarış olarak görürken, diğer kesim sistemin bazı aktörler tarafından daha hızlı ya da farklı yöntemlerle kullanıldığı görüşünde. Bu da denetim mekanizmalarının yeterliliğini sorgulatıyor.
Sorun Bireysel Değil, Ekonomik
Randevu krizi yalnızca bireysel mağduriyet yaratmıyor; ekonomik etkiler de doğuruyor. İş dünyasında planlanan görüşmeler ertelenirken, öğrenciler eğitim fırsatlarını kaçırma riskiyle karşı karşıya kalıyor. Turistik seyahatlerde ise iptal edilen rezervasyonlar hem tüketiciye hem sektöre zarar veriyor.
Bu tablo, vize randevu sisteminin artık sadece idari bir süreç değil, ekonomik sonuçları olan bir problem haline geldiğini gösteriyor.
Güven Erozyonu Derinleşiyor
Asıl sorun ise güven boyutunda ortaya çıkıyor. Kullanıcılar erişemedikleri bir hizmetin farklı yollarla sağlanabildiğine inandıkça, sisteme duyulan güven zedeleniyor. Randevu bulunamaması tek başına bir sorun olarak kabul edilebilirken, aynı anda “ulaşılabilir” olması iddiası süreci daha tartışmalı hale getiriyor.
Uzmanlara göre çözüm, daha şeffaf, izlenebilir ve eşit erişim sağlayan bir sistemden geçiyor. Aksi halde vize randevu krizi, sadece büyüyen bir şikayet başlığı olmaya devam edecek.
