İtalya’da kayak turizmi azalan doğal kar ve yükselen maliyetlerin baskısı altında. Legambiente’nin “Nevediversa 2026” raporuna göre Alpler ve Apeninler’de 273 kayak tesisi ve lifti terk edilmiş durumda. Özellikle 1.000-1.500 metre rakımdaki merkezlerin geleceğine ilişkin endişeler artıyor.
İtalya’da 2026/27 kış sezonu, kayak turizmi açısından zorlu koşulların gölgesinde başlıyor. Artan enerji ve işletme giderleri, doğal kar yağışının giderek daha az güvenilir hale gelmesi ve turist çekmek için artan rekabet, özellikle küçük ve düşük rakımlı kayak merkezlerinin ekonomik sürdürülebilirliğini tehdit ediyor.
Turizm Gazetesi’nde yer alan habere göre, büyük kayak bölgeleri lift, pist ve yapay kar sistemlerine yüksek tutarlı yatırımlar yapmayı sürdürürken, küçük ölçekli ve düşük rakımlı merkezlerin bir bölümü faaliyetlerini devam ettirmekte zorlanıyor.
SKIPASS FİYATLARI YÜKSELİYOR
Maliyetlerdeki artış kayak bileti fiyatlarına da yansıyor. Dolomitler’deki 12 kayak bölgesini bir araya getiren Dolomiti Superski, 2026/27 sezonu için skipass fiyatlarını artırdı.
Fiyat artışının nedenleri arasında enflasyonun yanı sıra enerji, hammadde, hizmet ve altyapı bakım giderlerindeki yükseliş gösteriliyor. Dolomiti Superski Başkanı Andy Varallo, özellikle enerji fiyatlarının yüksek enerji tüketen teleferik sektörü açısından önemli bir maliyet kalemi olmayı sürdürdüğüne dikkat çekiyor.
Fiyatlardaki yükselişe rağmen bölgede yeni yatırımlar devam ediyor. Yeni lift, pist ve bağlantıların yanı sıra yapay kar sistemleri ile farklı altyapı yatırımları planlanıyor. Dolomiti Superski Family Card’ın da ilk kez online satışa sunulması öngörülüyor.
Ancak sektörün karşı karşıya bulunduğu temel sorun giderek daha belirgin hale geliyor: Doğal kar artık geçmişteki kadar güvenilir değil.
Kar yağışının yetersiz olduğu dönemlerde özellikle düşük rakımlı kayak merkezleri yapay kar sistemlerine daha fazla ihtiyaç duyuyor. Bu durum ise enerji ve su tüketiminin yanı sıra teknik altyapı maliyetlerini de artırıyor.
1.000-1.500 METREDEKİ MERKEZLER RİSK ALTINDA
Yaklaşık 1.000 ile 1.500 metre arasındaki rakımlarda faaliyet gösteren bazı kayak merkezlerinin uzun vadede ekonomik dayanaklarını kaybedebileceği değerlendiriliyor.
İşletmeciler kayak sezonunu güvence altına almak için daha fazla yatırım yapmak zorunda kalırken, doğal kar koşullarındaki belirsizlik bu yatırımların geri dönüşünü de zorlaştırıyor.
Bu tablo özellikle küçük ve orta ölçekli kayak merkezleri açısından önemli bir ekonomik risk yaratıyor.
Güney Tirol’deki Reinswald kayak merkezi ise değişen koşullara dinamik fiyatlandırma modeliyle yanıt vermeye çalışıyor. Merkezde günlük skipass fiyatı arz ve talebe göre belirlenen bir aralıkta değişiyor.
Bilet fiyatları 37,50 ile 54 avro arasında belirlenirken sistem, geçmiş yedi kayak sezonuna ait veriler de dahil olmak üzere farklı verileri dikkate alıyor.
İşletme şirketinin yeni Başkanı Julian Thaler, uygulamanın ilk sonuçlarının olumlu olduğunu belirtiyor. Online satışların hem bölge halkından hem de turistlerden ilgi gördüğü ifade ediliyor.
Hava koşullarının uygun, fiyatların cazip olduğu dönemlerde yerel ziyaretçilerin seyahat kararlarını çoğunlukla bir gün önceden verdiği; bazı turistlerin ise uygun koşullarda tatillerini yarım gün uzatabildiği aktarılıyor.
İTALYA’DA 273 KAYAK TESİSİ VE LİFT TERK EDİLDİ
İtalya kayak sektöründe yaşanan dönüşümün boyutları Legambiente tarafından yayımlanan “Nevediversa 2026” raporuna da yansıdı.
Rapora göre İtalya Alpleri ve Apeninler’de toplam 273 kayak tesisi ve lifti terk edilmiş durumda. Ayrıca oteller, tatil tesisleri, turistik konaklama işletmeleri ile eski askeri ve sanayi yapılarının da aralarında bulunduğu 247 binanın terk edildiği veya yalnızca kısmen kullanıldığı belirtiliyor.
En fazla terk edilmiş kayak tesisinin bulunduğu bölge 76 tesisle Piyemonte olurken, onu 51 tesisle Lombardiya takip ediyor.
Legambiente’nin verilerine göre 231 kayak tesisi ise faaliyetlerini ancak finansal destek sayesinde sürdürebiliyor.
Yapay kar altyapısındaki yaygınlaşma da dikkat çekiyor. İtalya genelinde geçen kış sezonunda yapay kar üretiminde kullanılan 169 su depolama tesisi tespit edildi. Bu tesislerin önemli bir bölümü Trentino-Güney Tirol, Lombardiya ve Piyemonte’de bulunuyor.
KAYAK MERKEZLERİ DÖRT MEVSİM TURİZME YÖNELİYOR
Kayak turizminin karşı karşıya olduğu ekonomik denklem giderek zorlaşıyor. Doğal karın azalması daha fazla yapay kar ihtiyacı doğururken, yapay kar üretimi de daha yüksek enerji ve su tüketimi anlamına geliyor. Bu durum işletme maliyetlerini yukarı çekiyor.
Rakım düştükçe bu modelin ekonomik sürdürülebilirliği daha da zorlaşıyor. Bu nedenle birçok kayak merkezi, yalnızca kış ve kayak turizmine bağımlılığı azaltacak alternatif turizm ürünlerine yöneliyor.
Legambiente, raporuna ilk kez 28 farklı “Dağ Luna Parkı” projesini de dahil etti. Bu merkezlerde tubing, yaz kızakları ve farklı eğlence aktiviteleri mevcut kayak altyapısıyla birlikte sunuluyor.
İşletmeler böylece kar yağışının yetersiz olduğu dönemlerde de ziyaretçi çekerek turizm sezonunu yıl geneline yaymayı hedefliyor.
Legambiente ise dağlık bölgelerin giderek daha fazla yapay altyapıyla dönüştürülmesinin doğal çevre üzerinde yeni baskılar oluşturabileceği görüşünde.
İtalya’daki gelişmeler, değişen iklim koşullarının yalnızca doğal kar miktarını değil, kayak ve dağ turizminin ekonomik modelini de dönüştürdüğünü ortaya koyuyor. Önümüzdeki dönemde yüksek rakımlı ve güçlü sermaye yapısına sahip büyük kayak bölgelerinin avantajlarını koruması beklenirken, düşük rakımlı merkezler açısından kayak dışı faaliyetler ve dört mevsim turizm modeli giderek daha kritik hale geliyor.
